ΕΛΣΤΑΤ: ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΛΣΤΑΤ

Συνάδελφοι,

Στις 4-6-2013, η Διοίκηση απέρριψε αίτημα του Πανελληνίου Συλλόγου που αφορούσε την παρακράτηση μέσω της μισθοδοσίας μας των εισφορών που αφορούν την ιδιωτική υγειονομική μας ασφάλεια, με ένα πρωτοφανούς λογικής σκεπτικό που αναφέρει ότι: «…δεν κατέστη δυνατή η ανεύρεση διάταξης νόμου που να υποχρεώνει την Υπηρεσία, έστω και έμμεσα, για την αποδοχή του αιτήματος αυτού.

Τα ανωτέρω προέκυψαν κατόπιν και της σχετικής με το θέμα γνωμοδότησης του νομικού συμβούλου της Υπηρεσίας, η οποία έγινε δεκτή.

Συνεπώς, δεν είναι εφικτή η αποδοχή του αιτήματος».

 Μετά από αυτή την κραυγαλέα αντισυναδελφική απόφαση που θα έχει σαν αποτέλεσμα την ταλαιπωρία μας, αναρωτηθήκαμε αν η κινητοποίηση του νομικού συμβούλου από τον Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ έγινε όχι για να εξυπηρετήσει το αίτημά μας αλλά για να τεκμηριώσει νομικά την άρνησή του. Από την απάντησή του προκύπτει ότι δεν υπάρχει καμιά διάταξη που να απαγορεύει στη Διοίκηση να ικανοποιήσει το αίτημά μας, αλλά εκείνος επιλέγει να μας πει ότι δεν υπάρχει διάταξη που να την υποχρεώνει να υλοποιήσει το αίτημά μας.

Όλοι όμως γνωρίζουν, συμπεριλαμβανομένου και του νομικού συμβούλου ότι σε όλα τα νομικά συστήματα δεν προβλέπεται ό,τι επιτρέπεται αλλά νομοθετείται ό,τι απαγορεύεται.

 Άλλωστε, μπορούν να νομοθετηθούν η καλοσύνη, η ευγένεια, η ωφελιμότητα αλλά και η συναδελφική αλληλεγγύη; Φυσικά και όχι, καθώς αυτά εννοούνται. Σύμφωνα άλλωστε, με νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας (Σ.τ.Ε.) επισημαίνεται μεταξύ άλλων, για την Αρχή της Νομιμότητας ότι: «…η Διοίκηση μπορεί να προβαίνει σε κάθε ενέργεια που δεν απαγορεύεται από τους κανόνες ή δεν αντίκειται σε αυτούς…».

Ρωτάμε λοιπόν τη Διοίκηση: Για ποιο λόγο απέρριψε ένα αίτημα των συναδέλφων που όχι μόνο δεν αντίκειται σε κανένα απολύτως νόμο, αλλά αντίθετα στηρίζεται σε συγκεκριμένους Νόμους που ρυθμίζουν ζητήματα παρακράτησης εισφορών, προσβάλλοντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα με μια απόφαση που προσεγγίζει τα όρια της κατάχρησης εξουσίας;

 Μήπως πρέπει να θεωρήσουμε ότι η απόφασή της αυτή είναι η «έμπρακτη» αναγνώριση της προσφοράς των εργαζομένων για την εκτός θεσμοθετημένου ωραρίου εργασία που προσφέρουν πολλές φορές ακόμη και τα Σαββατοκύριακα χωρίς αποφάσεις, άρα χωρίς νομική κάλυψη;

Αν ο Πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ αρνείται σήμερα την υποχρέωση που του επιβάλλει ο νόμος, να εξυπηρετήσει τους συναδέλφους χωρίς κανένα απολύτως κόστος για την Υπηρεσία, πώς είναι δυνατόν αύριο να τους ζητήσει την κοινή προσήλωση στην αποστολή και τους στόχους υπαρχουσών και μελλοντικών αναγκών;

Ποιο είναι άραγε το ηθικό δίδαγμα της απόφασής του;

 Μήπως τελικά αυτή η απόφαση του Προέδρου έχει τις ρίζες της στη σύγκρουσή του με το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Συλλόγου, με αποτέλεσμα να χάνει το ζητούμενο που είναι η εξυπηρέτηση του έργου της ΕΛΣΤΑΤ και των εργαζομένων σε αυτή; Μήπως τελικά καταφεύγει στη σκοτεινή ιδεολογία της συλλογικής ευθύνης με αποτέλεσμα να τιμωρεί τους συναδέλφους;

Αυτός ο τρόπος διοίκησης όχι μόνο υπονομεύει τη συνοχή, αλλά έχει σαν αποτέλεσμα την απαξίωση των εργαζομένων από τη Διοίκηση και αυτό με τη σειρά του δημιουργεί αντανακλαστικά την απαξίωση της Διοίκησης από τους εργαζόμενους.

Ο Πρόεδρος που αναζητεί το γράμμα του νόμου για τα αιτήματα των εργαζομένων, γιατί στο παρελθόν για προσωπική του υπόθεση αγνόησε το νόμο που απαγόρευε και θεωρούσε ασυμβίβαστη την ιδιότητα του Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ και του υπαλλήλου του ΔΝΤ;

Μήπως ο κος Γεωργίου ενδιαφέρεται μόνο για «τα καλά και συμφέροντα»;

 Για ποιο λόγο ο κ. Πρόεδρος αρνείται συνάντηση με το Δ.Σ. του Πανελληνίου Συλλόγου για να ακούσει τις προτάσεις του και τα αιτήματα των συναδέλφων; Θα επικοινωνούμε μόνο με τους δικηγόρους μας; Ξεχνά ότι ο συνδικαλισμός είναι συνταγματικό δικαίωμα που προστατεύεται από οικουμενικές διακηρύξεις και διεθνείς συμφωνίες ;

Συνάδελφοι,

Ο χρόνος απέδειξε ότι η κακοποίηση του ιδρυτικού Νόμου της ΕΛΣΤΑΤ και η κατάργηση του συλλογικού οργάνου διοίκησης είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνει ο κ. Γεωργίου το απόλυτο Εν στην Υπηρεσία μας, να γίνει ο ομφάλιος λώρος με τον οποίο συνδέονται. όλες οι λανθασμένες και πολλές φορές κακοπροαίρετες αποφάσεις.

Η υμνωδία προς το πρόσωπό του από τους δανειστές καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει οι «σουρεαλιστικές» του αποφάσεις στην ενδοχώρα της ΕΛΣΤΑΤ.

Θα είχε ενδιαφέρον να μας πεί κάποιος, αν για τους εργαζόμενους που απασχολούνται στις Υπηρεσίες και τους Οργανισμούς των δανειστών υπήρχε ποτέ περίπτωση τέτοιας απαξιωτικής και αλαζονικής συμπεριφοράς από την ηγεσία τους και αν υπήρχε ποια θα ήταν η αντίδραση των εργαζομένων και η τύχη της ηγεσίας.

 Έχει υποχρέωση λοιπόν, κατά τη γνώμη μας να αναθεωρήσει τις αποφάσεις εκείνες που είναι λανθασμένες ή αντισυναδελφικές και που λειτουργούν σαν την υγρασία στο υπόγειο ενός σπιτιού που του κατατρώει τα θεμέλια.

 Έχει υποχρέωση λοιπόν ο Πρόεδρος να σταματήσει τις κινήσεις κακής θέλησης και οι αποφάσεις του να μην υποθάλπουν και συντηρούν το υφιστάμενο κλίμα που αποσταθεροποιεί την ΕΛΣΤΑΤ.

 Και δημόσια του προτείνουμε να αναθεωρήσει την άποψή του και να κάνει αποδεκτό το ρεαλιστικό και εφικτό αίτημα των υπαλλήλων και να παρακρατούνται οι εισφορές τους για την ιδιωτική ασφάλιση τους από το μισθό τους.

Το θέατρο του παραλόγου πρέπει να λάβει τέλος.

ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s